Leven met water

Waddenkust Friesland, strekdammen

Nederlanders hebben een ambivalente relatie met water. Het water vormt een bedreiging voor onze veiligheid, maar is tegelijkertijd de drijvende kracht achter perioden van economische bloei.

Een belangrijk deel van de Nederlandse geschiedenis heeft zich op of aan het water afgespeeld. Dit dossier belicht de verschillende aspecten van het cultuurlandschap die laten zien hoe we ons door de eeuwen heen verhielden tot het water, dat enerzijds een bedreiging en anderzijds een zegen was. Via rivieren, meren, zeeën en oceanen kwamen Nederlanders in iedere uithoek van de wereld. Het maritieme landschap hangt vaak samen met ons scheepvaartverleden, maar ook verdronken landschappen en ondergelopen nederzettingen vallen binnen deze categorie. Het maritieme landschap kan zowel in het water als op het land liggen; denk aan havens, kades, bruggen, infrastructuur en pakhuizen. Dat de zee geeft en neemt, blijkt wel uit de manier waarop waterstaatkundige werken ons landschap hebben beïnvloed. Het land stroomde over, werd weer drooggemaakt voor agrarische doeleinden of juist doelbewust onder water gezet om de vijand buiten de deur te houden. Dijken, sluizen en gemalen zijn hier stille getuigen van.

In dit dossier:

Toeristen bij de molens van Kinderdijk

Waterveiligheid door de eeuwen heen

Onze geschiedenis en ons landschap laten zien hoe we door de eeuwen heen met vallen en opstaan met het water zijn omgegaan.

Rienier Nooms, Den Overtoom 1652-54

Scheepvaartnatie

Nederland kent een rijk scheepvaartverleden. In de Gouden Eeuw was Amsterdam het economische handelscentrum van de wereld.

Verdronken dorp in Zeeland

Verdronken nederzettingen

Gebieden die nu onder water staan, werden vroeger bewoond. Vooral Zeeland kent een hoog aantal verdronken nederzettingen.

Boorplatform Noordzee

Noordzee onder druk

In het Noordzeegebied bevindt zich een grote hoeveelheid infrastructurele werken. 

Baarsemwaard met de spoordijk van de lijn Utrecht-Den Bosch, Culemborg

Omgaan met dijken

Hoe kunnen veranderingen in het landschap tot stand komen, zonder de cultuurhistorische waarde van historische dijken aan te tasten?